Voorbeeldbeeld, illustratie. Geen foto van een echte party.
Sinds 10 september 2026 draait in de Duitse bioscopen een documentaire die laat zien waar camera's normaal buiten moeten blijven: KitKatClub: Kinks of Berlin. Regisseur Philipp Fussenegger volgt vaste gasten en oude bekenden van de Berlijnse KitKatClub, die sinds halverwege de jaren 90 tot de bekendste clubs ter wereld behoort.
Dit is geen feestfilm. Hij vertelt over mensen die wisselen tussen hun dagelijks leven en hun nachtelijke persona, en vraagt wat vrijheid, nabijheid en zelfbeschikking voor hen betekenen. Hier lees je waar de film over gaat, wie hem maakte, hoe hij werd ontvangen en waar je hem kunt zien.
Waar de film over gaat
Kinks of Berlin wil laten zien waar de mythe van de KitKatClub op rust: vrijheid, nabijheid, identiteit en seksualiteit zonder schaamte. In plaats van de feesten centraal te zetten, volgt de film mensen van wie het leven nauw met de club verbonden is, en geeft hen ruimte om hun eigen verhaal te vertellen. Het gaat over performances, strijd om consent, gesprekken met vaders en ontmoetingen tussen lichamen en zielen.
De mensen in de film
Centraal staat Tim, die als dragartiest Raven Van Krueger vecht voor zichtbaarheid en zijn plek in het Berlijnse nachtleven. Elisa ontdekt met vrienden een nieuwe seksualiteit, een BDSM-stel leeft zijn relatie openlijk en een dog-play-duo beweegt zich tussen stabiliteit en exces. David probeert zich uit een verslaving te vechten. En cluboprichter Simon Thaur lijkt uit de tijd gevallen, net als veel mensen die het fundament van de club legden.
Hoe de film gemaakt is
Fussenegger draaide de film in zwart-wit. Dat haalt het schelle uit de beelden en richt de blik op gezichten, gebaren en gesprekken. Hij combineert intieme interviews met sfeervolle beelden van het Berlijnse nachtleven. Eerder maakte de regisseur Teaches of Peaches, een muziekdocumentaire over de Canadese artiest Peaches, ook gemonteerd door Judy Landkammer.
Festivals en prijzen
De film beleefde zijn wereldpremière op het Thessaloniki International Documentary Festival en draaide daarna op CPH:DOX in Kopenhagen. Bij de Oostenrijkse première op het Porn Film Festival Vienna 2026 won hij de prijs voor beste documentaire. Sinds september draait hij in heel Duitsland in de bioscoop.
Wat de critici zeggen
De recensies zijn overwegend positief. Critici prijzen de gevoelige portretten en dat de film geen voyeuristische blik nodig heeft, zoals de Berlijnse omroep rbb opmerkt. Cinema noemt hem een meeslepende en fascinerende ervaring. epd film looft het visueel betoverende portret, maar merkt op dat de schaduwkanten en grenzen van deze vrijheid maar af en toe zichtbaar worden.
Het verschil met One Night in KitKat
Tegelijk is de tv-documentaire One Night in KitKat te zien in de ARD Mediathek. Die vertelt over één nacht in de club en vraagt vooral waarom vrouwen zich daar zo veilig voelen. Kinks of Berlin volgt juist individuele mensen over een langere periode en is persoonlijker. We vergelijken beide films in een apart artikel.
Vergelijk beide KitKat-documentaires →Wat de film laat zien over sekspositieve ruimtes
Wie de film heeft gezien, begrijpt snel dat deze vrijheid geen toeval is. Ze ontstaat door regels die iedereen draagt: toestemming voor elke aanraking, niet fotograferen en respect voor grenzen. Dat geldt in Berlijn net zo goed als op elk goed feest elders. Onze Berlijn-gids geeft een overzicht van meer avonden in de hoofdstad.
Naar de gids: kinky feesten in Berlijn →